Βήμα πίσω
Τις Παρασκευές κάνουμε μαζί ένα «Βήμα πίσω»: μια παύση για να δούμε τη ζωή πιο καθαρά.
Μην κάνεις φασαρία, θα περάσει.
Κάθε Παρασκευή σταματάμε. Κάνουμε ένα βήμα πίσω. Βλέπουμε καθαρά. Το βήμα πίσω Πριν λίγο καιρό είχα μια μέρα που με ζόρισε πολύ. Έκανα ό,τι ξέρω να κάνω, και δούλεψε. Το σώμα ηρέμησε, η φωνή έριξε τους τόνους, συνέχισα τη μέρα μου. Δεν το λες μικρό αυτό… Πριν από χρόνια η ίδια μέρα θα με είχε ρίξει για μια εβδομάδα. Κι όμως κάτι έμεινε. Όχι έντονο, αλλά μια αίσθηση ότι αυτό που συνέβη δεν είχε ακουμπήσει κάπου. Το είπα σε κάποιον που εμπιστεύομαι. Όχι για να μου βρει λύση, δεν είχε μείνει...
Ωραία. Και τώρα τι κάνεις;
Κάθε Παρασκευή σταματάμε. Κάνουμε ένα βήμα πίσω. Βλέπουμε καθαρά. Το βήμα πίσω Την περασμένη Τρίτη το πρωί κάθισα στην αυλή με το τσάι και το sketchbook μου, χωρίς τηλέφωνο. Δεν είχα σχέδιο, μόνο να καθίσω και να σκιτσάρω. Δεν πέρασε πολλή ώρα και ήρθε στο μυαλό μου η λίστα με όσα είχα να κάνω. Τα emails, το επεισόδιο που δεν είχα κόψει, το ένα τηλεφώνημα που έπρεπε να είχα κάνει από την Πέμπτη. Και μαζί η φωνή, ήρεμη και λογική όπως πάντα: «Αλήθεια τώρα; Θα κάτσεις να σκιτσάρεις ενώ έχεις...
Κάτσε στα αυγά σου...
Κάθε Παρασκευή σταματάμε. Κάνουμε ένα βήμα πίσω. Βλέπουμε καθαρά. Το βήμα πίσω Πριν από χρόνια αποφάσισα ότι θα παίρνω χώρο για μένα. Πήρα την απόφαση όπως αποφασίζει κανείς όλα τα σοβαρά πράγματα, αφού δηλαδή είναι ήδη αργά. Και νόμιζα ότι το δύσκολο θα ήταν το να βρω τον χώρο. Δεν ήταν. Το δύσκολο ήρθε το πρώτο απόγευμα που είχα ελεύθερο. Με θυμάμαι να ξαπλώνω στον καναπέ, να κοιτάω το ταβάνι, και να σκέφτομαι «και τώρα τι;» Δεν ένιωσα ελευθερία. Ένιωσα αμηχανία. Σαν να μου είχαν δώσει κάτι...
«Είναι χάσιμο χρόνου.»
Κάθε Παρασκευή σταματάμε. Κάνουμε ένα βήμα πίσω. Βλέπουμε καθαρά. Το βήμα πίσω Χθες μια coachee μου είπε κάτι που με έκανε να σταματήσω και να σταθώ εκεί. Τη ρώτησα πότε ήταν η τελευταία φορά που έκανε κάτι μόνο για το σώμα της. Μασάζ, βόλτα, οτιδήποτε χωρίς agenda. «Δεν το κάνω,» είπε. «Μου φαίνεται χάσιμο χρόνου.» Σταμάτησα επειδή καταλάβαινα ότι αυτή η φράση δεν ήταν δική της - ήταν μια λογική που είχε αφομοιώσει τόσο βαθιά που τώρα ακουγόταν σαν αλήθεια. Η λογική που λέει ότι αν δεν...
«Το έχω δουλέψει αυτό. Γιατί ακόμα κολλάω εδώ;»
Κάθε Παρασκευή σταματάμε. Κάνουμε ένα βήμα πίσω. Βλέπουμε καθαρά. Το βήμα πίσω «Το έχω δουλέψει αυτό. Το ξέρω. Γιατί ακόμα κολλάω εδώ;» Έτσι άνοιξε την κλήση μας πρόσφατα μια coachee μου. Είχε δίκιο. Το είχε δουλέψει. Είχε διαβάσει, είχε κάνει journaling, είχε δει το μοτίβο της με σαφήνεια που θα ζήλευαν πολλοί. Της έκανα μια ερώτηση. Όχι κάτι ιδιαίτερα σοφό, μία απλή παρατήρηση πάνω σε κάτι που έλεγε ξανά και ξανά, χωρίς να το παρατηρεί. Σταμάτησε: «Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι.» Δεν της...
«Πάντα έτσι ήμουν.» - Δεν είναι αλήθεια.
Κάθε Παρασκευή σταματάμε. Κάνουμε ένα βήμα πίσω. Βλέπουμε καθαρά. Το βήμα πίσω Πρόσφατα, ένα μέλος του Growth Academy μού έθεσε αυτήν την ερώτηση: «Ξέρω ότι ο εσωτερικός κριτής είναι εκεί. Τον βλέπω πλέον. Αλλά γιατί τον πιστεύω ακόμα;» Πήρα μια ανάσα πριν απαντήσω. Γιατί αυτή η ερώτηση δεν είναι η αρχή - είναι το επόμενο επίπεδο. Και η απάντησή της δεν είναι ψυχολογικής φύσης, αλλά κάτι που μπορείς να παρατηρήσεις μόνη/ος σου, αν ξέρεις πού να κοιτάξεις. Ο εσωτερικός κριτής δεν γεννήθηκε...
Πόσα από αυτά που κάνεις έχεις πράγματι επιλέξει;
Κάθε Παρασκευή σταματάμε. Κάνουμε ένα βήμα πίσω. Βλέπουμε καθαρά. Το βήμα πίσω Πριν μερικές μέρες, μια coachee μού είπε κάτι που σκέφτομαι ακόμα: «Έχω φτιάξει μια ζωή που μοιάζει σωστή. Απλά δεν είμαι σίγουρη αν είναι δική μου.» Δεν μιλούσε για κάτι δραματικό, ούτε είχε κάνει λάθη που μετάνιωνε. Είχε ακολουθήσει την πορεία που όλοι γύρω της θεωρούσαν λογική: σπουδές, δουλειά, ρόλοι, ευθύνες. Τα είχε κάνει όλα. Και κάποια στιγμή είχε σταματήσει να διερωτάται αν τα ήθελε. Αυτό που με άγγιξε δεν...
Χθες είχα γενέθλια. Σήμερα σκέφτομαι εσένα.
Κάθε Παρασκευή σταματάμε. Κάνουμε ένα βήμα πίσω. Βλέπουμε καθαρά. Το βήμα πίσω Χθες είχα γενέθλια. Κάθε χρόνο τέτοια μέρα κάνω το ίδιο: παίρνω λίγο χρόνο και σκέφτομαι τι ήθελα πριν ένα χρόνο, τι πέτυχα, και τι ανακάλυψα στην πορεία που δεν ήξερα καν ότι χρειαζόμουν. Φέτος αυτό που ξεχωρίζει δεν είναι κάτι που πέτυχα. Είναι κάτι που κατάλαβα. Αυτόν τον μήνα μιλήσαμε εδώ για πολλά. Για τον χρόνο, για την πειθαρχία, για τη φωνή μέσα μας που μας πείθει ότι δεν αλλάζουμε. Κάθε εβδομάδα...
3 σημειωματάρια. Πολλή γνώση. Μηδέν αλλαγή.
Κάθε Παρασκευή σταματάμε. Κάνουμε ένα βήμα πίσω. Βλέπουμε καθαρά. Το βήμα πίσω Πριν λίγες εβδομάδες, η Ελένη μπήκε στην κλήση μας με φόρα, και πριν προλάβω να πω "γεια", ξεκίνησε: «Ξέρω ακριβώς τι πρέπει να κάνω. Τα έχω γράψει. Τα έχω σε τρία σημειωματάρια. Αλλά κάθε βράδυ ξαπλώνω και σκέφτομαι ότι πάλι δεν έκανα τίποτα.» Όλα με μία ανάσα. Τη διέκοψα και είπα κάτι που δεν περίμενε: «Δεν σου λείπει τίποτα.» Σιωπή. Ήταν σαν η φωνή που μέσα της έτρεχε να έπεσε πάνω σε έναν αόρατο τοίχο και να...
«Πάντα έτσι ήμουν.»
Κάθε Παρασκευή σταματάμε. Κάνουμε ένα βήμα πίσω. Βλέπουμε καθαρά. Το βήμα πίσω Πρόσφατα είχα μια συζήτηση με τη Μαρία που ίσως σε αφορά: Μου μιλούσε για μια στιγμή στη δουλειά της - μια παρουσίαση που δεν πήγε όπως ήθελε. Τίποτα δραματικό. Δεν υπήρξε αρνητικό σχόλιο από κανέναν. Αλλά εκείνο το ίδιο βράδυ, στο κρεβάτι, η φωνή άρχισε τα δικά της: «Πάλι τα ίδια. Γιατί δεν είπες το Χ; Γιατί δεν ήσουν πιο ξεκάθαρη; Οι άλλοι σίγουρα κατάλαβαν ότι δεν ήσουν προετοιμασμένη.» Ήταν εμφανές ότι δεν...
Τις Παρασκευές κάνουμε μαζί ένα «Βήμα πίσω»: μια παύση για να δούμε τη ζωή πιο καθαρά.